Αιμορραγία: πότε χρειάζεται έλεγχος;
Η αιμορραγία μπορεί να οφείλεται σε διαφορετικές αιτίες, από απλές και παροδικές μέχρι πιο σύνθετες καταστάσεις που χρειάζονται έλεγχο. Το σημαντικό είναι να εντοπιστεί η αιτία.
Υπάρχουν αιμορραγίες οξείες οι οποίες γίνονται εύκολα αντιληπτές όπως για παράδειγμα η αιματουρία (αίμα στην ούρηση), η μέλαινα (μαύρα κόπρανα) και η πορφύρα (αιμορραγία στο δέρμα σαν μικρά στίγματα ή εκχυμώσεις/μελανιές).
Οι χρόνιες αιμορραγίες μπορεί να μην είναι εμφανείς, όπως μια υποτροπιάζουσα μικροαιμορραγία από το γαστρεντερικό σύστημα. Σε αυτή την περίπτωση αναπτύσσεται με αργό ρυθμό αναιμία από απώλεια σιδήρου.
Ποιο είδος αιμορραγίας θέλει διερεύνηση;
- Οι αιμορραγίες χωρίς εμφανές αίτιο δηλαδή αυτόματες
- Οι μη αναμενόμενες αιμορραγίες μετά από χειρουργείο για παράδειγμα αμυγδαλεκτομή, αν είναι έντονες και δεν εξηγούνται αλλιώς.
- Η αιμορραγία της εμμήνου ρύσεως, αν είναι σε υπερβολική ποσότητα χωρίς γυναικολογικό αίτιο
- Οι πολύ συχνές αιμορραγίες
- Η αιμορραγία σε ασυνήθιστα σημεία όπως μέσα σε μια άρθρωση
Δείτε τι μπορεί να σχετίζεται με τα συμπτώματά σας
Μια αυτόματη αιμορραγία ή μια μεγάλη, παρατεταμένη ή υποτροπιάζουσα αιμορραγία μπορεί να οφείλεται σε:
-
Διαταραχές αιμοπεταλίων
- Θρομβοπενία (χαμηλά αιμοπετάλια)
- Κληρονομικές διαταραχές των αιμοπεταλίων
- Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, λευχαιμία
- Καρκίνος
- Λήψη φαρμάκων
-
Διαταραχή πήξης
- Νόσος von Willebrand
- Κληρονομικές αιμορροφιλίες
- Επίκτητες αιμορροφιλίες
-
Αγγειακά προβλήματα
Αιμοπετάλια και αντιπηκτικά φάρμακα
Οι παθήσεις των αιμοπεταλίων
Η άνοση θρομβοπενία ή θρομβοπενική πορφύρα όπως ήταν η παλαιότερη ονομασία είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που εμφανίζεται αιφνίδια. Εκδηλώνεται με:
- Μικροαιμορραγίες στο δέρμα, που ονομάζονται «πορφύρα»
- Αιμορραγίες από αλλού πχ στα κόπρανα
- Κόπωση
Είναι μια σοβαρή και επείγουσα κατάσταση που απαιτεί συνήθως νοσηλεία και αντιμετωπίζεται με γ-σφαιρίνη, κορτιζόνη, αυξητικούς παράγοντες αιμοπεταλίων ή ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Περισσότερα…
Προβλήματα με αντι-αιμοπεταλιακά φάρμακα
Πολλά φάρμακα επηρεάζουν το αίμα. Στη θεραπεία κάποιων παθήσεων είναι απαραίτητη η χορήγηση αντι-αιμοπεταλιακών φαρμάκων, με στόχο την μερική αναστολή της λειτουργίας των αιμοπεταλίων.
Με απλά λόγια, για τον αγγειακό ασθενή, για παράδειγμα μετά από έμφραγμα, αγγειοπλαστική, αορτοστεφανιαία παράκαμψη (bypass), ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, στενώσεις καρωτίδων κλπ, είναι απαραίτητη η μακροχρόνια λήψη φαρμάκων που αποτρέπουν τη δημιουργία θρόμβων. Τέτοια είναι η ασπιρίνη (salospir), η κλοπιδογρέλη και άλλα παρόμοια που είναι σωτήρια για τη ζωή.
Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις αφενός ατόμων με πηξιολογικές διαταραχές και προδιάθεση για αιμορραγία όσο και στο αντίθετο άκρο, ατόμων με κάποιου είδους ανθεκτικότητα στην αγωγή αυτή. Με άλλα λόγια, έχει παρατηρηθεί ένα ποσοστό ασθενών στους οποίους η αγωγή δε δρα καθόλου! Με σύγχρονες τεχνικές μελέτης των αιμοπεταλίων υπάρχει δυνατότητα να προβλεφθεί μια τέτοια δυσάρεστη αποτυχία της αντι-αιμοπεταλιακής αγωγής.
